Հարցազրույց

«Հրապարակ». Թուրքն ու ադրբեջանցին որ լավը լինեին, նրանց մասին երազողների պապերը կմնային այնտեղ ու այնտեղ էլ կսատկեին

«Հրապարակ». Թուրքն ու ադրբեջանցին որ լավը լինեին, նրանց մասին երազողների պապերը կմնային այնտեղ ու այնտեղ էլ կսատկեին

«Հրապարակի» զրուցակիցն «Արաբո» ջոկատի հրամանատար Մանվել Եղիազարյանն է:

- Հայոց բանակի տոնին ընդառաջ, իշխանությունները որոշում կայացրին՝ հունվարի 27-ը հայտարարել սգո` բոլոր ժամանակների հերոսների հիշատակի օր: Ի՞նչ կարծիք ունեք սուգն ու հաղթանակը, հաղթանակն ու պարտությունը միավորելու, մեկ գաղափար դարձնելու, բանակը երկրայինի եւ երկնայինի դասակարգելու հետ….

- Տոնից առաջ չի կարելի մարդկանց թեւաթափ անել եւ ասել` բանակն անիմաստ մի բան է, ավելին` եթե բանակ ունենաք, այսպիսի ավարտ է լինելու: Կարճ ասած, ուզում են ասել` քանի դեռ բանակ ունեք, զոհվելու եք: Այս երկուսն իրար շաղկապելով՝ ցանկանում են վերջնականապես թեւաթափ անել ժողովրդին: Բանակի տոնից առաջ զոհերի համար սգալ, որպեսզի տոն օր չլինի, մարդիկ ասեն` ինչի՞ համար ուրախանանք, որ այսքան զոհե՞ր ենք ունեցել․ նպատակը սա է: Բանակի դիրքերն ամեն գնով թուլացնում են, այս ամենի տողատակերում կա նաեւ այն հանգամանքը, որ տղաները զոհվել են անտեղի, որ բանակի իմաստը զոհերն են: Խայտառակ մի իրավիճակ է հասունացել Հայաստանում, ինչի արդյունքում էլ հայ տղամարդու կերպարը պատվազուրկ է եղել: Էլ դրա տոնը ո՞րն է: Չի կարելի սուգ անել հարսանիքից առաջ, դա հեշտ բան չէ: Նույնն է, որ այսօր թաղման մեջ ես, վաղը` հարսանիքի, որքանո՞վ է դա խելքին մոտ:

- Ինչո՞ւ է հայ տղամարդը պատվազուրկ:

- Այս ամենը բերեց նրան, որ հայ տղամարդը զրկվեց իր պատվից: Ասացին` պարտվեցինք, կորցրինք, իսկ այդ ամենը բերեց նրան, որ տղամարդիկ կորցրին իրենց պատիվը․ սա դեռ սկիզբն է: Այնպես են անելու, որ հայ կանայք արդեն տղամարդկանց չեն էլ հարգելու, այդ ժամանակ են սրանք մեծ հաղթանակը տոնելու: Իհարկե, կան հայ տղամարդիկ, որ ուզածդ ժամանակ իրենց կյանքը կտան հայրենիքի համար, բայց միեւնույն է` հայ տղամարդուն նսեմացրել են:

- Ճի՞շտ եմ հասկանում, որ պարտության մեղքը հայ տղամարդունն եք համարում:

- Ամեն դեպքում, հայ տղամարդը ստվերվում է: Տեսեք, թե մարդկանց խոսույթը որքան է հիմարացել: Մարդիկ թաքնվել են պատերազմի ժամանակ, ամեն բան արել, որ իրենց երեխաները կռիվ չգնան, ու հիմա այդ նույն պախկվածները կռիվ գնացածների վրա մատ են թափ տալիս, ասում են` դե կռվեիք, էլի, բա խի՞ նահանջեցիք, խի՞ փախաք: Տեսեք, թե ինչ երեւույթ է ձեւավորվում: Մարդիկ՝ բանակից փախած, մեզ խորհուրդներ են տալիս: Մի քանի օրում 5 հազար զոհ ու 10 հազար հաշմանդամ, կարծես քիչ էր…. նման մարդիկ չունեն տղամարդկային արժեքներ եւ այսպես մեր ազգի տղամարդկանց դարձնում են պատվից զուրկ:

- Բանակի տոնը` հունվարի 28-ը, Ձեզ համար ի՞նչ արժեք ունի: Փոխվե՞լ է ինչ-որ բան:

- Ինձ համար ոչինչ չի փոխվել, մեր հաղթանակն անգամ ինձ համար չի փոխվել: Մենք այնպիսի պատերազմում ենք հաղթել, իսկ 44-օրյա պատերազմն այնպիսի պատերազմ էր, որ մենք կարող էինք տանուլ չտալ: Վստահ եմ դրանում, ես` ինքս, եղել եմ պատերազմի դաշտում, վստահ եմ, որ չէինք պարտվելու, եթե մեզ պարտության չտանեին: Ամեն ինչ արվեց, որ Հայաստանը պարտվի, ու դա մեկ մարդու գործ չէր, մեկ մարդը չէր կարող այդքան բան անել, դավ էր, որը նյութել էին մեր հայրենիքի դեմ:

- Այժմ Ադրբեջանից ցորեն, բենզին են բերում Հայաստան եւ միաժամանակ հարգում են զոհերի հիշատակը: Չկա՞ հակասություն:

- Հակասությունը ո՞րն է, եթե այս մարդիկ աննամուս են, նամուս, թասիբ չունեն: Տղամարդը երբ իր պատկերը կորցնում է, հետո կորցնում է պատիվն ու տեսակը: Այ, հենց սրա համար էի քիչ առաջ ասում` հայ տղամարդը պատվազուրկ է դարձել, ստամոքսով մտածող, դառել են եզ: Եզների համար կապ չունի՝ հայրենիքի համար ով զոհվեց, ով վտանգվեց: Ուզում են ապրե՞լ թուրքերի հետ, իսկ որտե՞ղ եք թողել ձեր տատերին եւ պապերին, ո՞ւմ թփերի տակ ու փախել` 15 թվականին: Որ էդքան լավ էր թուրքերի հետ ապրելը, ինչո՞ւ չէիք ապրում այդ ժամանակ: Խորհրդային Միության ժամանակ Ադրբեջանից ինչո՞ւ էին հայերը փախչում, եթե նրանք այդքան լավն էին, այն էլ՝ սովետի ժամանակ, երբ բոլորս իբրեւ մի ընտանիք էինք: Ճողոպրեցին՝ Բաքվից Հայաստան եկան, հիմա էլ ուզում են դրանց բերել այստեղ, որ մե՞զ քշեն այստեղից: Թուրքն ու ադրբեջանցիները որ լավը լինեին, նրանց մասին երազողների ապուպապերը կմնային այնտեղ ու այնտեղ էլ կսատկեին….

- Վերջին մեկ-երկու ամիսների ընթացքում Նիկոլ Փաշինյանը, Ալեն Սիմոնյանը, Վահագն Խաչատուրյանն այնքան շատ են շնորհակալություն հայտնել մարդասպան Ալիեւին, որ հաշիվը կորցրել ենք: Ըստ Ձեզ` ո՞րն է Ալիեւին շնորհակալություն ասելու նպատակը, առիթը:

- Արցախը հանձնեցին Ալիեւին եւ դեռ ոչ մեկի առաջ պատասխան չեն տվել: Իրավիճակ է ստեղծվելու, որ պատասխան են տալու Հայաստանի առաջ, իսկ եթե Հայաստանն էլ չլինի, նրանց համար շատ ավելի լավ՝ իրենք ոչ մեկի առաջ պատասխան չեն տա: Չկա պետություն՝ չկա պատասխան: Վաղն էլ կարող է նույն Ալիեւին խնդրեն, որ նա ղեկավարի մեզ, ի՞նչ կա որ, կարեւորը՝ բենզինն էժան լինի, ստրուկների լափը տեղը լինի, իրենք էլ ապահով լինեն, իրենց արարքների համար պատասխանատվության չենթարկվեն, փորները կուշտ քնեն:

Լրահոս

Ամենաընթերցված

×
Gallery Image