Բարով գնա, բարով չվերադառնա

Վարչապետը չկար։ Շատ մնացինք, չկար։
Ում հարցրինք, չկար, ուր գնացինք, չկար։
Առավոտ էր, չկար, երեկո էր, չկար,
Արդեն երեք գիշեր, երեք օր էր, չկար։
Կորել էր ու չկար, - կորե՞լ, ասեղ, հո չի,
Ո՞վ է տեսել մարդուս վարչապետը կորչի…

Թերթերը «շուխուր» են դրել՝ վարչապետը չկա, վարչապետը երկրորդ պլան է մղվել, ՖԲ-ում չի գրում, ելույթներ չի ունենում, Վեհարանը չի գրոհում, ՔՊ-ին թողել է անտեր… Եվ սա այն դեպքում, որ վարչապետն ընդամենը արձակուրդ է գնացել… Մի քիչ երկար, բայց, այնուամենայնիվ արձակուրդ: Բա հո էս շոգերին Պողոսների հետ չէ՞ր ճռռալու Երևանում: Գնացել է մի քիչ կազդուրվի, հանգստանա, մտքերը հավաքի ու նոր թափով սկսի երկիրը կառավարել: Պուտի՞նը չի գնում արձակուրդ, թե՞ Թրամփը: Եվ ուրեմն ի՞նչ կարիք կա Նիկոլի արձակուրդի շուրջ այսպիսի աղմուկ բարձրացնելու:

Կարճ ասած՝ բարով գնա, բարով… չվերադառնա: Իբր վերադառնում է, որ ի՞նչ անի: Աննան, խնդրեմ, գրել էր, որ Չինաստանից մեկ-մեկ կգա Հայաստան: Նիկոլը կարող է դա էլ չանել և, առհասարակ, Չինաստանից ավելի հեռու երկիր մեկնել: Հետ չգա, չերևա, չհիշվի… Սա հայ ժողովրդի համար լավագույն լուծումը կլինի: Տեղի կունենա անարյուն իշխանափոխություն, Վեհարանը կմնա իր տեղում, ՀԷՑ-ը կվերադարձվի իր իսկական տիրոջը, Մեղրիի միջանցքի մասին խոսակցությունները կդադարեն, կվերսկսվեն Արցախի հարցով բանակցությունները:

Ճիշտ է, վարչապետն ընդամենը արձակուրդ է գնացել, բայց ՔՊ-ում արդեն տագնապ են հայտարարել: Թե բա՝ մշուշոտ վիճակ է, որովհետև վարչապետը չկա, իսկ Վահագն Խաչատուրյանը նրա ֆունկցիաներն է կատարում Սյունիքում, այն էլ՝ սխալ-մխալ: Միջանցք է տալիս, դարպաս է բացում, ապագայից է խոսում… Շատ չեղա՞վ ՔՊ-ում մի մարդ չկա՞ր, որ Նիկոլը տեղապահ նշանակեր ու նոր արձակուրդ գնար: Ողբ են կապել արդեն.

Վեր կենա ու կորչի, ի՞նչ ասելու բան է,
Ախր ՔՊ-ն հազիվ 10 տարեկան է,
Ախր տանը ուրիշ եփող-թափող չկա,
Ախր աներձագի գոտին կապող չկա,
Ախր ե՞րբ չի նրա ցավին հասել ՔՊ-ն,
Ախր ե՞րբ է նրան ցուրտ խոսք ասել ՔՊ-ն,
Ախր ամբողջ կյանքում չի էլ ասել իսկի՝
«Տեղդ ծուխ է, վեր կաց մի ուրիշ տեղ նստի»։

ՔՊ-ն՝ ՔՊ, բայց հանրությանը չես ստիպի ողբալ վարչապետի անհետացումը: Հանրությունն ավելի թեթև է նայում նման բաներին: 3 միլիոն վարչապետ… Մի վարչապետ ավել, մի վարչապետ պակաս, ի՞նչ նշանակություն ունի մեր հանրության համար: Եվ հանրության տարբեր շերտերում տարբեր խոսակցություններ են սկսվել Նիկոլի անհետացման կապակցությամբ: Մեծավ մասամբ բամբասում են.

Կորել էր ու չկար... Սկսվել էր թաղում.
- Աղջի, սատանա էր, խեղճություն էր խաղում։
- Դե երևի... - Այո, սիրուհի է ճարել…
-Չէ, չէ մի սիրուհի… Գնացել է տանձի,
- Տավուշ խոզ են մորթել, ինքը պիտի խանձի:

Ահա այսպիսի հանրային երևակայություն: Եվ դա բնական է, քանզի մի վարչապետ, որ արձակուրդ գնալիս տեղը չի ասում, ուրեմն նա վարչապետ չէ: Այ, օրինակ, մեր հարևան Շմավոնը: Կնոջ հետ ծածուկ գնացել էր Դուբայ: Ոչ ոք չհետաքրքրվեց՝ Շմավոնը որտեղ է, ինչ է, ոչ ոք չէր բամբասում: Շենքում բոլորը գիտեին, որ գնացել է գյուղ՝ զոքանչանոց:

Նիկոլի պրպտումները, սակայն, իրենց առաջին արդյունքները տալիս են: Հանրության առավել քաղաքականացված սեկտորը երեք կետի վրա է կենտրոնացել՝ Էրդողան-Ալիև-Միշուստին: Այս եռանկյունու մեջ են փնտրում Նիկոլին ու նրա՝ անսպասելի ու երկարատև արձակուրդի պատճառները: Ի վերջո հայտարարեցին.

Վերջը հետքը գտանք...
Մի անծանոթ քեռի առել է ու տարել։
Ուրիշ տեղ է տարել, ո՞վ իմանա թե ուր,
Աշխաիհն անհուն կարաս՝ մեջը լիքը մրուր...

Բայց ես ուզում եմ խոստովանել, որ այնքան էլ համամիտ չեմ մեր հանրության քաղաքական սեկտորի այս կարծիքին: Այդ ինչ անծանոթ քեռի պիտի լիներ, որ Նիկոլին առներ ու տաներ: Ո՞ւմ էր պետք Նիկոլը, որ մի հատ էլ նրա պատճառով պրոբլեմների մեջ ընկներ այդ անծանոթ քեռին: Վստահաբար, զայրացած է եղել Նիկոլի վրա, բայց մի՞թե այն աստիճան, որ առներ ու տաներ: Էս թվին ո՞վ է այդպիսի բան անում: Ի վերջո, եթե նա այդքան ուժեղ քեռի է, կարող էր Ալթայում իր վարչապետի միջոցով Նիկոլին փոխանցել՝ կգնաս, դիմում կգրես ու կկորչես արձակուրդ՝ մինչև նոր հրահանգ:

Հ.Գ. Ինչևէ, ներողություն եմ խնդրում Համո Սահյանից՝ նրա հրաշալի բանաստեղծություններից մեկն այսպես «փչացնելու» համար: Ցանկացողներն իսկական բանաստեղծությունը կարող են գտնել հետևյալ հղումով.
https://katalog.am/grakanutyun/show-htm-itemid-1278.html