Մի՛…

Պրկված ճիրան ես

ու ժանիք ես բաց,

կողս խրված հայրենիք.

կոկորդիս հասել ես արդեն,

բա՛ց թող` ես գնամ:

Քեզնից հանել ես քեզ

և ինձ բաժանել ինձնից.

երկու դու ենք ու չունենք ես:

Հայացքդ գազան ու կերպդ հոշոտող՝

երկիր անհայրենիք.

մի՛ ստիր,

մի՛ գողացիր,

մի՛ սպանիր:

Բա՛ց թող` տանեմ ինձ,

ինչ մնացել է իմ տաք դիակից.

քեզնով ես արել կյանքս,

թույլ տուր

ե՛ս ընտրեմ իմ մահվան ձևը:

Հուսիկ Արա

Հրապարակ մշակութային հավելված

Մեկնաբանություն
X