Բավական է մնջախաղեք ՝ ամոթ է․․․

Մնջախաղի կանոններով ապրող իմ հայրենիքում կրկին ու կրկին մշակութասեր պետական այրերի թեթեվ ձեռամբ ընդամենը 2 ամսում "լուծվեց" 20 երկար ու ձիգ տարիների "լուծման կարոտ" ևս մի "շատ բարդ " խնդիր։

Եվ ի ցույց բոլորի ու ի փառս նախընտրական քարոզարշավի, մաթեմատիկական հայտնի բանաձևը՝ թե գումարելիների տեղերը փոխելիս գումարը չի փոխվում, դարձավ սնամեջ ու կորցրեց դարերով ապացուցված ճիշտ պատասխանը։

Գրեթե մեկ դար առաջ Հայաստանի Առաջին Հանրապետության հատուկ Դեկրետով բացված առաջին բիբլիոգրաֆիական Մատենադարանը՝ Հայաստանի ազգային գրապալատը, օպտիմալացման քողի տակ միավորվեց, լուծվեց ու տարրալուծվեց Ազգային գրադարանի մեջ։

Ըստ մեր "մշակութասեր" կառավարության ընդունած համապատասխան որոշման խախտվեց անմշակույթ-որոշման մի քանի կետերը՝ Գրապալատը չպահպանվեց որպես առանձին միավոր Ազգգրադարանի կազմում։ Կորցրեց իր պատմական Հայաստանի ազգային գրապալատ անունն ու եզակի տեսակը։ Գրադարանի նկուղային կիսաքանդ ու վերանորոգման խիստ կարիք ունեցող խորդանոց հիշեցնող մի տարածքում լցվեց Գրապալատի գրապահոցում 1918-ից մինչեվ մեր օրերը հասած, փրկած ու հնարավորինս ձևով պահպանած մշակութային տպագիր ժառանգությունը. 52 աշխատատեղերից զոռով ու շառով պահպանվեցին ընդամենը գրեթե 2 տասնյակի հազիվ հասնող գրադարանային հաստիք- աշխատատեղեր Գրապալատի մասագետ-մատենագետների համար։

Ընդհատվեցին մատենագիտական ցանկերի կազմման աշխատանքները. Հարց է ծագում և որի պատասխանը կցանկանամ անպայման ստանալ՝ Եթե չ" մշակութասեր ու մշակույթի ցավերով մտահոգ" կառավարությունն այսօր ուներ ֆինանսներ, որ կարող է տրամադրել սովորական թատրոնի վերանորոգման հսկայածավալ աշխատանքները՝ նոր բեմ, դահլիճ, դիմահարդարման հատուկ սենյակներ կառուցելու եվ վերանորոգելու համար՝ ապա ինչու՞ չցանկացավ ու չուզեց այդ նույն գումարներից ավելի քիչ ծախսեր պահանջող վերանորոգման խիստ կարիք ունեցող 95 -ամյա Գրապալատին տրամադրել՝ պահելով նրան որպես մշակութային եզակի ու անկրկնելի օջախ, որպես Հայ մատենագրության ու մատենագիտության, տպագիր նյութի ինդեքսավորման, ցանկերի ստեղծման, հրավիրատոմսից սկսած մինչեվ ամենաշքեղ պատկերագիրք ու գիրք, ամսագիր, թերթ ու մանր նյութեր արխիվացրած ու սերունդների համար որպես ավանդատու պահած, համակարգչային հայկական տառատեսակների ստեղծող մշակութային հսկային՝ Հայաստանի ազգային գրապալատին, այլ՝ լուծեց ու միավորեց նրան ազգային գրադարանի հետ ու առհավետ ջնջեց և Գրապալատ անունը, և տեսակը։

Եվ գումարելիները ոչ թե տեղափոխեց, այլ ՝ ուղղակի ամենամեծ գումարելին հանեց բաժանեց մասերի ՝ ու ինչքան էլ՝ ի լուր բոլորի պոռան ու ապացուցել փորձեն՝ մեկ է փոքրիկ գումարելիով մշակույթ չես ստեղծի։

Ուշքի եկեք մշակութային եղեռնի կազմակերպիչներ , ձեզ ձեր սերունդները չեն ների երբեք, բավական է մնջախաղեք ՝ ամոթ է։

Հասմիկ Սաֆարյան

Մեկնաբանություն
X