Խոսեք ձեր անունից

Էս ինչ վատ «խասյաթ» է ժողովրդի, հասարակության, բոլորի անունից խոսելը։ Ահա, Նորքի զանգվածի դպրոցներից մեկի ուսուցչուհին, իրեն լիազորված համարելով հայ կանանց կողմից, ասում է՝ պարոն վարչապետ, կանանց 80 տոկոսը Ձեզ համակրում է։ Կարելի է կարծել՝ լուրջ սոցիոլոգիական հարցում է անցկացրել հայ կանանց շրջանում եւ պարզել, որ համակրողների քանակը ոչ թե, ասենք, 70, այլ 80 տոկոս է։ «Ծառուկյան դաշինքի» հանրահավաքին մասնակցող մի պապիկ էլ հայտարարում է՝ Ծառուկյան ջան, ընտրողների 90 տոկոսը քեզ է իր ձայնը տալու։ Կարելի էր հավատալ, որ իրենց գյուղի 90 տոկոսը «Ծառուկյան դաշինքին» է ընտրելու, բայց որ ամբողջ երկրում այդ արդյունքն արձանագրվի, դժվար է հավատալ։ Անգամ եթե մի կողմ թողնենք տոկոսներ ու թվեր կրակելու, դրանք դժվար հաշվելու՝ հարյուրը հազարի, միլիոնը միլիարդի հետ շփոթելու մեր ազգային թերությունը, այլոց անունից խոսելու այս մարմաջն ինչո՞վ է բացատրվում։ Գուցե նրանով, որ մարդն իրեն այնքան փոքրիկ ու աննշան է համարում, որ իր խոսքին կշիռ տալու համար վկայակոչում է ուրիշների՞ն, ամբողջ հանրությանը։ Արդյոք այս մտածողությունը չէ՞ պատճառը, որ մարդը բացարձակապես չի կարեւորում իր կարծիքը, քվեն, դիրքորոշումը։ Նա վստահ է, որ իր խոսքը ոչ մի դեր չի խաղալու, իր քվեն ոչինչ չի նշանակելու, ուստի այն հարկավոր է «էժանով» արագ «նաղդել»՝ մի 5-10 հազար դրամով կամ համատիրության նախագահի հրահանգով։ Եթե իր քվեով իր ու սեփական զավակների բախտը չի որոշվելու, գոնե համատիրության նախագահը հետո կարող է մի հարցում պետք գալ՝ տեղեկանք ստանալու, վարձերի մի մասը ներելու, իր շքամուտքը նորոգելու ժամանակ։ Էլ չեմ խոսում մյուս «զորեղների» մասին՝ թաղային հեղինակություն, հիմնարկի տնօրեն, քաղաքապետ, վարչապետ, ապագա պատգամավոր։

Մեկնաբանություն
X